தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா....

  தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா....


எங்கேயோ கேட்டக் குரல்.
எப்போதோ படித்த வரி.
பத்தோடு பதினொன்று
அத்தோடு இது ஒன்று என
விட்ட வரி.
ஆனால் முதல் வரி மட்டும்
உலகம் முழுவதும் சுற்றிக்
கொண்டிருக்கிறது.
ஐக்கிய நாட்டு  சபை வாயிலில் நின்று
அனைவரையும் வரவேற்கிறது.

தமிழின் பெருமையே அந்த ஒற்றை வரியில்தான்
அடங்கி இருக்கிறது என்று உரத்தக் குரலில்
கூறிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

அந்தப் பாடலின் ஒவ்வொரு வரியும்
எவ்வளவு கனமான மதிப்புமிக்க கருத்தைச்
சுமந்து நிற்கிறது என்பது அடுத்தடுத்த
வரிகளை வாசிக்கும்போது புரியும்.

நான் எந்தப் பாடலைச்
சொல்கிறேன் என்பது உங்களுக்குப்
புரிந்திருக்கும்.
கணியன் பூங்குன்றனாரின்
யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்
என்று தொடங்கும் பாடல் தாங்க....

பாடலைப் பாருங்கள். எவ்வளவு கருத்தாழமிக்கப்
பாடல் இது. ஒவ்வொரு வரியும்
உயிரோட்டம் மிக்கது.
காலத்தால் அழியாத கருத்தோவியங்களைச்
சுமந்து நிற்பது.

யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்;
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா ;
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன ;
சாதலும் புதுவது அன்றே, வாழ்தல்
இனிதெனின மகிழ்ந்தன்றும் இலமே ;முனிவின்
இன்னாதென்றலும் இலமே, மின்னொடு
வானம் தண்துளி தலைஇ யானது
கல் பொருது மிரங்கு மல்லற்  பேரியாற்று
நீர்வழிப் படூஉம் புணைபோல, ஆருயிர்
முறைவழிப் படூஉம் என்பது திறவோர்
காட்சியின் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியின்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே,
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே !
                          
                                புறநானூறு : 192

என்பது பாடல்.

முதல் வரி "யாதும் ஊரே
யாவரும் கேளிர் "

அனைவரும் அறிந்த  ஒரு வரி.

எல்லா ஊரும் எமது ஊர்தான்.
எல்லா மக்களும் எமது உறவுகள்தான்
என்ற சீரிய கருத்தைத் தாங்கி வரும் வரி.

தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா
என்பது இரண்டாவது வரி.
இதுதான் இக்கட்டுரைக்கான மையப்பொருள்.

தீயதோ நல்லதோ எதுவானாலும் பிறரால்
நமக்கு வந்துவிடப் போவதில்லை.

எவ்வளவு அருமையான கருத்து பாருங்க...
நல்லது வந்தால் நான்...நான்
என்னால்தான் இவை எல்லாம் நிகழ்ந்தது
என்று ஆயிரம் முறை சொல்லி சொல்லிப்
பெருமிதம் கொள்வோம்.

ஒரு தீயது நடந்து விட்டது அவ்வளவுதான்
எதிராளியை நோக்கி
முதல் ஆளாக கை நீட்டி குற்றப்படுத்தத்
தவறமாட்டோம். உன்னால்தான்
இப்படி எல்லாம் நிகழ்ந்துவிட்டது என்று
அது மறக்கும்வரை குற்றப்படுத்திப்
பேசிக் கொண்டே இருப்போம்.

இதற்கு நீங்களும் நானும் விதிவிலக்கு அல்ல.
இது மனித  இயல்பு.

ஆனால் கணியன் பூங்குன்றனார் என்ன
சொல்கிறார் பாருங்கள்.

நமக்கு ஒரு நல்லது நடந்தால்
அதற்குக் காரணம் நாம்தானாம்.
அதே போல ஒரு தீங்கு வந்து விட்டாலும்
அதற்கும் நாம் மட்டும்தான் காரணமாம்.

இரண்டுக்கும் நாம்தான் காரணமா?
அது எப்படி ?....ஏற்க மனம் மறுக்கிறதல்லவா!

நன்மைக்குப் பொறுப்பேற்க தயாராக
இருப்போம்.
தீமைக்கு யார் காரணம் என்ற கேள்வி
எழும்போது நானல்ல....நானல்ல ...என்று
கையை உதறிவிட்டு ஓட ஆரம்பிப்போம்.

யாராவது என்னால்தான் துன்பம்
வந்தது என்று ஒத்துக் கொள்வார்களா....
ஒத்துக் கொள்ளவே மாட்டார்கள்.
ஆனால் நீங்கள் ஒத்துக்கொண்டு தான்
ஆக வேண்டும் என்கிறார் பூங்குன்றனார்.

எதுவுமே நம்மை மீறி நடப்பதில்லை.
நல்லது செய்தால் நன்மை நிகழும்.
தீமை செய்தால் தீயதுதான் நிகழும்.

தினை விதைத்தவன் தினைஅறுப்பான்.
வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான்.

முற்பகல் செய்தால் பிற்பகல் விளையும்.

ஒரு செயலின் விளைவு நம்மை நிழல் போல
தொடர்ந்து வந்துகொண்டே இருக்கும்.

நாம் விதைக்கிற விதைதான் பெரிய
விருட்சமாக வளரும்.
நமது எண்ணம்தான் செயல் வடிவம் பெறும்.

நாம் கண்ணாடி முன் நின்று என்ன
செய்கிறோமோ அதுதான் நமக்குக்
காட்டப்படும்.
நாம் நல்லபடியாக இருந்தால் எல்லாம்
நல்லபடியாக நடக்கும் .

கோணலாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டால் கோணலாகத்தானே தெரியும்.

நன்மை ...தீமை ...இரண்டுக்கும் காரணகர்த்தா 

நாம்தாம்.வெளியிருந்து யாரும் வருவதில்லை.

இதுதான் பூங்குன்றனார் சொல்லியுள்ள கருத்து.

அத்தோடு பூங்குன்றனார் நம்மை
விட்டுவிடவில்லை.
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன
என்று இந்த வரியோடு சேர்ந்து
இன்னொரு வரியையும் முடிச்சு
போட்டு கொடுத்துவிட்டுப் போயிருக்கிறார்.

அது என்ன நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன...

அதுதாங்க ஒரு நோய் வருகிறது என்றால்
அதற்குக் காரணமும் நாம்தானாம்.
அது வராமல் தடுப்பதும் நம் கையில்தான்
உள்ளதாம்.

நோய் வருவதற்கு நாம் காரணமா?
வியப்பாக இருக்கிறதல்லவா...

வேறு யாராக இருக்க முடியும் என்று நினைக்கிறீங்க...
நீங்களேதான்..நீங்கள் மட்டும்தான்.

என்ன ....எங்களைக் குற்றப்படுத்துகிறீர்களா....
இப்போதுதானே அடுத்தவர்களை
நோக்கி கை நீட்டாதீர்கள்
என்று சொன்னீர்கள் என்பீர்கள்.

மன்னிக்கவும்...நாம்தான்....நாம் மட்டுமேதான்...
யாரும் விடுபட்டுப் போகவில்லையே..

நமது உணவுப் பழக்கவழக்கங்கள், வாழ்க்கைமுறை,
சுற்றச்சூழல் பராமரிப்பு, ஒழுக்கம் என்று நமது
நடைமுறைகள்தான் நம் வாழ்க்கையைத்
தீர்மானிக்கின்றன.

நம்மையும் நம் சுற்றுச் சூழலையும் பராமரிக்கும்
பெரும் பொறுப்பு நம் கையில்தான்
இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து
செயல்பட்டாலே பெரும்பாலான நோய்கள்
வராது.

உணவுப் பழக்க வழக்கங்கள்
தாறுமாறாகிப் போனால் உடலும்
தாறுமாறாகிப் போகுமாம்.

நோய்கள் வரக் காரணம் சுகாதாரக்கேடு,
தவறான உணவு பழக்க வழக்கங்கள்
என்று சுகாதார அமைப்புகள் பலமுறை
நம்மை எச்சரிக்கின்றன.

அப்படியானால் நோய்வரக்
காரணம் என்ன என்பது இப்போது
புரிந்திருக்கும்.

அவனிடமிருந்து வந்தது ...
அந்த நாட்டிலிருந்து வந்தது...
இந்த நாட்டிலிருந்து வந்தது ...
என்று அங்கேயும் இங்கேயும் ...
 குற்றப்படுத்திக் கொண்டே
இருப்பதில் அர்த்தமில்லை.

அதை எப்படி தணிப்பது என்பதைப் பற்றி
யோசிக்க வேண்டும்.

வருமுன் காப்போம் என்று சொல்லிக்
கொள்கிறோம்.
வரும் வரை வாசலைத் திறந்து
வைத்து வரவேற்றுவிட்டு வந்த பின்னர்
மூடி முக்காடிட்டு அமர்ந்து என்ன பயன் ?

நோதலைத் தணித்தலும் நம் கையில்தான்
உள்ளது என்பது பூங்குன்றனார் கருத்து.

"வருமுன்னர்க் காவாதான் வாழ்க்கை எரிமுன்னர்
வைத்தூறு போலக் கெடும்."

என்று வள்ளுவர் முன்னமே எச்சரிக்கை மணி
அடித்திருக்கிறார்.

நோய் வந்தாகிவிட்டது.அதற்கு
இனி என்ன பண்ணமுடியும்?

.நீ தானே நோய்க்கு இடம் கொடுத்தாய்......

அப்படியானால்
அதிலிருந்து விடுபடும் வழியும்
உன் கையில்தான் இருக்கிறது .
வந்ததற்கும் வரப் போவதற்கும்
என்று எல்லாவற்றுக்கும் காரண கர்த்தா
நீ மட்டுமே....
எல்லாம் உன் செயல் .

நோய்க்குக் காரணம் நாமாக இருக்கும்போது
அதைத் தீர்க்கும் சக்தியும் நம்மிடம்தான்
உள்ளது என்பதை உணர வேண்டும்
என்கிறார் பூங்குன்றனார்.

அடேங்கப்பா....
யாரப்பா இந்தப் பூங்குன்றனார்.?
வியப்பாக இருக்கிறதல்லவா!

நம்ம தமிழ் ஐயாதாங்க...

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன....

எவ்வளவு அருமையான வரிகள்!
காலத்தை வென்ற வரிகள்......
இன்றைய சூழலுக்கு உகந்த வரிகள்.....
உள்ளி உள்ளி உவந்த வரிகள்...!
நெஞ்சை நெகிழ வைத்த வரிகள்!















Comments

Popular Posts