யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்

           யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்


உலக சகோதரத்துவத்தை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு
   முன்பே   உலகிற்குச் சொல்லித் தந்தவன் தமிழன்.
உலகம் வியந்து பார்க்கும் ஒப்பற்ற தமிழ்க் கவிதைகளைப்    
  படைத்து உலக அரங்கில் தமிழருக்கென்று
  தனித்துவத்தைப் பெற்றுத் தந்தவர்கள் பலர்.
  தமிழர்கள் சிந்தனை ஆற்றல் மிக்கவர்கள் என்பது
  உலக மக்கள் அனைவராலும் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட
  செய்தி.
  நமது பரிணாம வளர்ச்சி அறிவியல்,சமூகவியல்,உளவியல்,
  தத்துவம் சார்ந்ததாகவே இருந்திருக்கிறது
  என்பதற்கு இலக்கியங்களில் பல ஆதாரங்கள்
  உள்ளன.
   கணியன்பூங்குன்றனார் என்னும் புலவர் சங்க காலப்
   புலவர்களுள் தனிப் பெருமை மிக்கவர்.

    நாள் கிழமைகளைக் கணித்துக் கொடுக்கும் சோதிடக்கலை தெரிந்தவர்களை கணியன் என்பர்.
    பூங்குன்றம் என்பது இவருடைய ஊர்..
    சோதிடக் கலை செய்யும் குலத்தைச் சார்ந்தவர்
    என்பதால்  கணியன்  என்று அழைக்கப்பட்டார்.

    அதனால் கணியன் பூங்குன்றன் என்ற பெயர் காரணப்
    பெயராக வழங்கப்பட்டுள்ளதாக கூறுவர்.

  இவர் உலகையும் உலக மக்களையும் நன்றாக
   கணித்துப் பார்க்கக் கூடிய திறன் மிக்கவர் .
இவர் பாடிய "யாதும் ஊரை யாவரும் கேளிர் ,"
என்னும் பாடலில் பதினொன்று வரிகள் உள்ளன.
இந்தப் புறநானூற்றுப் பாடல்  உலகஅனுபவித்தை
பிழிந்து வடித்துத் தரப்பட்ட ஒரு அனுபவச்சாறு
என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
முதல்வரியை மட்டும் கையாண்டு வருவதால்
மற்ற வரிகள் சாரமற்றவை என்று விட்டுவிட
முடியாது.
ஒவ்வொரு வரியும் ஒரு உலகியல் உண்மையைச்
சொல்லித்தரும்.

  பாடல் உலகுள்ளவரை  ..தமிழ் உள்ளவரை ...
  நிலைத்திருக்கும் அருமையான கருத்துக்களைத்
  தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது.
       
"


     யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்
    
     தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா
    
     நோதலும் தணிதலும் அவற்றோ ரன்ன
    
     சாதலும் புதுவது அன்றே, வாழ்தல்
    
     இனிதென மகிழ்ந்தன்றும் இலமே முனிவின்
    
     இன்னா தென்றலும் இலமே மின்னொடு
    

     வானம் தண்துளி தலைஇ யானது
    
     கல் பொருது மிரங்கு மல்லல் பேரியாற்று
    
     நீர்வழிப் படூஉம் புணைபோல் ஆருயிர்
    
     முறைவழிப் படூஉம் என்பது திறவோர்
    
     காட்சியில் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியின்
    
     பெரியோரை வியத்தலும் இலமே
    
     சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே ."
    
                       புறநானூறு  பாடல்.   192

      விளக்கம்:

     இது என்னுடைய ஊர். அது உன்னுடைய ஊர் என்று யாரும்
     உரிமை கொண்டாட வேண்டாம்.
    எல்லா ஊரும் நமது ஊருதாங்க..
   என் ஊரு...உன் ஊரு என்று எனக்கும் உனக்கும்
    பட்டா போட்டுத் தந்தது யாரு...
    நிலம் அனைவருக்கும் பொதுவானது.
    அதனால்தான் கணியன் பூங்குன்றனார் "எல்லா ஊரும் நம்ம
    ஊருதாங்க  "என்று அடித்துச் சொல்கிறார்.
       
     உலகிலுள்ள மக்கள் அனைவரும் ஒரு தாய் வயிற்றுப்
    பிள்ளைகள் என்பது் நம் நம்பிக்கை.
    அப்படியானால் அனைவரும்   உறவினர்கள் என்பதில் 
    யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க  முடியாது.

     இதையும் கருத்தில்  கொண்டு  நாம்  
     யாவரும் கேளிர்  என்கிறார் கணியன் பூங்குன்றனார்.
    
    நமக்கு வரும் நன்மையோ தீமையோ
   எதுவானாலும் பிறரால்  வருவதில்லை.

   ஒரு நன்மை வருகிறதென்றால் அதற்கு காரணம்
    நாம்தான்.நமது செயலால் மட்டுமே நமக்கான
   நன்மையை நாம் தேடிக் கொள்ள முடியும்.
    நன்மை வந்தால் என்னால்தான் நன்மை வந்தது...
   என்னால்தான் வந்தது... இப்படிச்சொல்லி...
  சொல்லி தம்பட்டம் அடிப்போம்.
   நன்மைக்கு பொறுப்பேற்கும் நாம் தீமைக்கும்
   பொறுப்பேற்க வேண்டுமல்லவா!
  ஒரு தீமை விளைகிறது என்றால் அதற்கு காரணமும்
   நாமாகத்தான் இருக்க முடியும்.எந்தத் தீமையும் எந்த
   நாட்டிலிருந்தும் வராது.வினை விதைத்தவன்
  வினை அறுத்தே தீருவான்.
   நன்மை தீமை இரண்டுக்குமான
   காரணகர்த்தா நாம் மட்டுமே என்று நச்சென்று அடித்துச்
   சொல்கிறார் புலவர்.

        
    சரி நன்மை தீமை வருவது நம்மால்தான் என்பதை ஒத்துக்
   கொண்டுவிட்டோம்.
    இனி வந்த தீமையைத் தீர்ப்பது எப்படி ?
    அதைத் தீர்ப்பதற்கு வெளியில் எங்கிருந்தாவது
    ஆட்கள் வருவார்களா...
      ம்கூம்....எதிர்பார்க்கவே எதிர்பார்க்காதீர்கள்.
      தீர்க்க வருகிறேன்என்று தீராத துன்பத்தை
      ஏற்படுத்திவிட்டு, சென்றுவிடுவார்கள்.
      ஏற்படும்  துன்பமும் அதைத் தணித்தலுக்கான
    வழிமுறைகளும் மற்றவர்களால் நமக்கு ஒருபோதும்
    கிடைக்காது.
    
     பிரச்சினைக்கான காரணத்தைக் கண்டுபிடித்து..
     .அதை தீர்ப்பதற்கான வழியையும் தேடிக்கொள்ள வேண்டும்.
    
       அவற்றோரன்ன என்றால்..
       எப்படி தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா என்று சொன்னாரோ
       அதுபோல நோதலும் தணிதலும்
       நம்மைச்சார்ந்ததுதான்.


     பாடல் வரிக்குவரி தொடர்புடையதாகவே செல்கிறது.
    அடுத்து நிலையாமையைச் சொல்ல வந்த புலவர்,
   இவ்வுலகில் இறந்துபோதல் என்பது ஒன்றும்
   புதியதாக நடக்கும் ஒரு செயல் அல்ல.
   
   அதனால் புதிதாக நமது வீட்டில் மட்டுமே
  இறப்பு நடந்துவிட்டது என்று யாரும் வருந்திட வேண்டாம்.
   அது காலம் காலமாக நடைபெற்றுவரும்
ஒரு நிகழ்வு்தான் என்று கடந்து போக வேண்டும்
என்கிறார்.

அடுத்து ஒரு அழகான வாழ்க்கை  தத்துவத்தை
எடுத்து முன் வைக்கிறார்.
  வாழ்க்கை என்றுமே இனிமையானது என்று
மகிழ்ச்சியில் அதிக ஆட்டம் போட வேண்டாம்.
அதுநிரந்தரமல்ல.
.இன்பம் வந்தால் துன்பமும் தொடர்ந்தே வரும்.
விளக்கின் அடியில் இருட்டு இருக்கும் என்பதை ஒருபோதும்
மறந்துவிடக் கூடாது.

       
அதேவேளையில் வாழ்வு துன்பம் மட்டுமே
தருவது என்று வெறுத்து ஐயோ ... எனக்கு மட்டும் ஏன்
இப்படி...என்னன்னவோ நடக்கிறதே என்று
வாழ்க்கையே வேண்டாம் என்று விரக்தியடைந்து
  ஒதுங்கி வாழ நினைக்க வேண்டாம்.
  இன்பமும் துன்பமும் நிறைந்ததுதான் வாழ்க்கை.
  துவண்டு போகாதீங்க என்கிறார்.
 
  இதுவரை சாதாரணமாக சொல்லிக் கொண்டு வந்தவர்,
  இப்போது பாடல் நயம் கருதி அழகிய கற்பனை
   காட்சியை நம் கண்முன் விரிய வைக்கிறார்.
   வானிலிருந்து மழை பெய்கிறதாம். அந்த நீரானது
   மலையின் மீதுள்ள பாறைகளில் விழுந்து,
   திரண்டு, அருவியாக வீழ்ந்து  பெரிய ஆறாக ஓடுகிறதாம்.
    இப்படி பெருந்திரளாக ஓடும் காட்டாற்று நீரில்
    ஒரு தெப்பம் ஓடுகிறது.

    தெப்பம் சீராக செல்ல முடியாமல்
    ஆற்று போக்குக்குக்கு ஏற்ப வளைந்து நெழிந்து
    சரிந்து செல்லுகிறதாம்.ஆனாலும் அந்த தெப்பம்
    கவிழ்ந்துவிடவில்லை.
    சாதுரியமாக தெப்பம் ஓட்டிச் செல்லப்படுகிறது.
    இப்படி மேடும் பள்ளமுமான பாதையில் பயணிப்பது
    போன்றதுதாங்க வாழ்க்கை.இது நான் சொல்லலப்பா..
     நம் முன்னோர்கள் சொல்லி வைத்திருக்கிறார்கள்
     என்கிறார் பூங்குன்றனார்.
      அதாவது நாட்டு நடப்புக்கு ஏற்ப இயைந்து வாழ்ந்தால்தான்
     வாழ்க்கை என்னும் வண்டியை சுமுகமாக கொண்டு
      செல்ல முடியுமாம்.


    
    இத்தனை தெளிவு பெற்ற பின்னரும் நான் பெரிது ...
   நீ பெரிது என்ற அகம்பாவம் வேண்டாம்.
    பெரியோரை  அடேயப்பா ....என்று வியந்து
    போற்றுதலும் வேண்டாம்.
   சிறியோரை கீழ்த்தரமாக எண்ணி வெறுத்து
     ஒதுக்குதலும் வேண்டாம்.  

     இவன் தாழ்ந்த குலத்தைச் சார்ந்தவன்.
     இவன் படிக்காதவன்.
     இவன் கறுப்பினத்தைச் சேர்ந்தவன்.
      இப்படி பாகுபாடு  வேண்டாம்.
    மொத்தத்தில்  உயர்வு தாழ்வு பாராட்டாதிருத்தல் நன்று.
        
  இதுதானய்யா உலகம் என்று வாழ்வின்
தத்துவத்தை,உளவியல்  உண்மைகளை,
சமூகவியல் நெறிகளை இயற்கை வழி நின்று அறிய
  வைத்துள்ளார் கணியன் பூங்குன்றனார் .
   
இதனால்தாங்க இவருடைய பாடல் வரியான
"யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்"
ஐநா சபையில் இன்றும் பொறித்து வைக்கப்பட்டுள்ளது.

   "  தமிழன் என்று சொல்லடா
    தலை நிமிர்ந்து நில்லடா"
    மார்தட்டிக் கொள்ளலாமல்லவா!
        

      
     ஜீ.யூ. போப் அவர்களின்
    ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
      

  To us all towns are our own, everyone our kin
  Life's good comes not from other's gifts, nor I'll,
  Pain Spain's relief are from within
  Death's no new thing , nor do our bosoms thrill
  When joyous life seems like a luscious draught
  When grieved we patient suffer for, we deem
  This much praised life of ours a fragile raft
  Bronze down the waters of some mountain stream
  That o'er huge boulders roaring seeks the plain
  Tho' Strom's with lightning's flash from darkened skies
  Descend, the raft goes on as fates ordain
  This have we seen in visions of the wise
  We marvel not at the greatness of the great
  Still less despise we men of low estate.
                                Purananuru : 192

(Adapted from translation by G.U. Pope _ 1906)
      

Comments

  1. Influential Philosopher. I love his philosophy of Yadum ure yavarum kelir. What a secular ethics and secular morality. All are our brothers and sisters in this world.

    ReplyDelete
  2. Influential Philosopher. I love his philosophy of Yadum ure yavarum kelir. What a secular ethics and secular morality. All are our brothers and sisters in this world.

    ReplyDelete
  3. Marvellous. I liked the way you explained.

    ReplyDelete

Post a Comment